Bazen insanları hafife almak için ''''Çocuk gibisinÇocuk gibi davranıyorsun'''' denir ya. Bu hikayeden sonra çocuk gözüyle bakmanın kolay olmadığını anlıyor insan.

Babası İspanya''''nın en ağır siyasi cezalarının verildiği bir hapishanede mahkumdu küçük kızın. Fırsat bulduğu her hafta sonu babasını ziyaret için annesiyle beraber hapishaneye giderdi.

Yine bir ziyarete giderken babası için çizdiği resmi yanında götürdü ancak hapishane kurallarına göre özgürlüğü çağrıştıran her türlü şeyin mahkumlara verilmesi yasaktı.Bu sebeple kağıda çizdiği kuş resmini kabul etmemişler ve oracıkta yırtmışlardı... Çok üzülmüştü küçük kız...Babasına söyledi bunuo da ''''üzülme kızım tekrar çizersin; bu sefer çizdiklerine dikkat edersin olur mu?''''dedi.

Küçük kız diğer ziyaretinde babasına yeni bir resim çizip götürdü.bu sefer kuş yerine bir ağaç ve üzerine kara minik benekler çizmişti. Babası keyifle resme baktı ve sordu: ''''Hmmm!Ne güzel bir ağaç bu! Üzerindeki benekler ne? Portakal mı?
Küçük kız babasına eğilerek sessizce: ''''Hşşşşt! O benekler ağacın içinde saklanan kuşların gözleri!.....''''

AKLININ ARZU ETTİĞİ KADAR DEĞİL; GÖNLÜNÜN ALABİLDİĞİ KADAR SEVEBİLİRSİN!